สถาบันนโยบายสาธารณะ (สนส. ม.อ.)

1.กลุ่มเป้าหมายเกิดความตื่นตัวและตระหนักถึงวิกฤตสุขภาพของชุมชนเมื่อได้เห็นข้อมูลสถิติที่เชื่อมโยงกับบริบทของตนเอง กระบวนการระดมสมองทำให้ชุมชนร่วมกันค้นพบว่า "พฤติกรรมการบริโภค" (เช่น การติดรสเค็ม หวาน หรือการใช้เครื่องปรุงรสในปริมาณมาก) เป็นสาเหตุร่วมที่สำคัญที่สุด และได้ข้อเสนอแนะเบื้องต้นในการปรับตัวที่สอดคล้องกับวิถีชีวิตดั้งเดิม 2.ผู้เข้าร่วมมีความเข้าใจที่ถูกต้องเกี่ยวกับโภชนาการที่ช่วยลดความเสี่ยงโรคเรื้อรัง สามารถนำวัตถุดิบและผักพื้นบ้านในท้องถิ่นมาประยุกต์เป็น "เมนูชูสุขภาพ" ที่ทำได้จริงในครัวเรือน โดยยังคงรสชาติที่ยอมรับได้ ซึ่งช่วยลดกำแพงความรู้สึกที่ว่าอาหารสุขภาพต้องมีราคาแพงหรือไม่อร่อย 3.เกิดกลไกการดูแลกันเองในชุมชน เช่น การจับคู่ดูแล (Buddy) หรือการใช้ อสม. เป็นผู้หนุนเสริม แกนนำผู้ป่วยบางส่วนมีแนวโน้มของค่าระดับน้ำตาลและความดันโลหิตที่ดีขึ้น และเริ่มมีทัศนคติเชิงบวกต่อการลดการพึ่งพายาในระยะยาว ข้อจำกัด 1.ผู้ป่วยจำนวนมากยังคงคุ้นชินกับรสชาติอาหารแบบดั้งเดิมที่จัดจ้าน การลดเครื่องปรุงในระยะแรกจึงทำให้เกิดความรู้สึกไม่อยากอาหาร หรือบางครอบครัวต้องแยกทำกับข้าวหลายหม้อ ทำให้เกิดความยุ่งยาก 2.ปัจจัยด้านเศรษฐกิจและเวลา: ผู้ป่วยหรือผู้ดูแลที่มีข้อจำกัดด้านเวลา มักพึ่งพาอาหารสำเร็จรูปหรืออาหารตามสั่งในชุมชน ซึ่งยากต่อการควบคุมปริมาณโซเดียมและน้ำตาล3. ยังไม่ได้ประเมินผลระยะยาวเปรียบเทียบผลการเปลี่ยนแปลงจุดความร้อนระหว่างก่อน-หลัง